Jak prawidłowo tworzyć nazwy zmiennych w Pythonie

Kluczową kwestią w odnalezieniu się w kodzie programu, są nie tylko dobre komentarze, ale również prawidłowo i zrozumiale stworzone zmienne. Zmienne oprócz zrozumiałego przeznaczenia, muszą być tworzone wg określonych reguł. Poniżej wypiszę zasady, którymi trzeba się kierować, tworząc własne zmienne.

Jak powinna być stworzona prawidłowo zmienna?

  • Nazwa zmiennej powinna zaczynać się z małej litery.
  • Można używać tylko liter (ASCII lub Unicode), cyfr (0-9) i znaku podkreślenia ”_”.
  • Dobrą praktyką jest tworzenie zmiennych w stylu camelCase, czyli pierwszy wyraz zmiennej z małych liter, każdy kolejny rozpoczynamy od litery wielkiej, po czym resztę słowa piszemy z małych liter np.: mojaPierwszaZmienna.

Co jest zabronione przy tworzeniu zmiennych?

  • Zmienna nie może być liczbą np.: 111
  • Nie można stosować znaku łącznika zamiast podkreślenia ”-”
  • Nie można używać znaków specjalnych np.: #, &, @, ‘ ’, ‘’ ‘’
  • Nie można używać spacji np.: moja Pierwsza Zmienna
  • Zmienna nie może zaczynać się od cyfry np.: 1zmienna

Co jest dozwolone, ale nie polecane?

  • Pierwsza litera zmiennej może być duża, ale nikt tego nie stosuje w praktyce.
  • W Pythonie można używać polskich znaków, znaków innych języków, ale nikt w praktyce tego nie robi.

Na co zwrócić jeszcze uwagę?

  • Nazwy zmiennych są wrażliwe na wielkość liter (case-sensitive), dlatego z pozoru takie same zmienne dla Pythona to trzy odrębne zmienne w przykładzie: mojaPierszaZmienna, mojapierwszazmienna, mojaPierwszazmienna